Leestijd: ongeveer 3 minuten
Luister naar onderstaande tekst (opgenomen voor ZinCast van IKON)
Al het goede komt in drieën

Soms draagt iemand een kettinkje met daaraan een kruisje, een ankertje en een hartje. Drie symbolen. Al het goede komt in drieën zou je kunnen zeggen. Ze staan voor geloof, hoop en liefde. Het zijn drie woorden die allemaal een zee aan betekenissen oproepen. Ze komen gedrieën voor in de Bijbel, in het lied over de liefde dat de apostel Paulus opstuurde aan geloofsgenoten in de stad Korinthe. In de tekst van dat lied wordt de liefde beschreven als het belangrijkste, als datgene wat alles zijn uiteindelijke betekenis en bestemming, zijn zin geeft. Misschien heb je de tekst wel eens gehoord als twee mensen in de kerk gingen trouwen. Hij eindigt in elk geval zo:

“Voor ons blijven geloof, hoop en liefde over, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.”

Kracht en kwetsbaarheid

Volgens mij hebben alle drie woorden te maken met hoe je mens kunt zijn. Het zijn de voorwaarden voor een menselijk leven, om het vol te houden. Ze verwijzen alle drie naar een ongekende kracht, en tegelijkertijd naar grote kwetsbaarheid.

Geloof is vertrouwen

Geloof is een ander woord voor vertrouwen. Vertrouwen is je basis, de diepe overtuiging dat de wereld ten diepste goed en veilig is. Dat je weliswaar kunt struikelen maar dat er altijd een bodem is onder jouw vallen. Vertrouwen maakt kwetsbaar, want er gebeuren onvoorspelbare dingen. Je wankelt en dan toch vinden je voeten ergens voorzichtig vaste grond. Ergens in de diepte. Of in de hoogte. Vertrouwen afgewisseld door diepe twijfel. Is er meer? Word ik opgevangen als ik val in de dood?

Hoop zoekt perspectief

Hoop is prachtig. Hoop doet leven. Hoop is iets dat je verstand te boven gaat en dat merk je op het moment dat je ondanks alles wat je meemaakt nog je ogen open kunt doen ‘s ochtends, diep inademen en een dag tegemoet gaan waarvan je niet weet wat die je brengt. Hoop houdt je verankerd in een realiteit die niet tastbaar is maar voor je gevoel wel mogelijk. Hoop maakt je kwetsbaar omdat zij geen rekening houdt met tegenslag, hoe je je daar ook op instelt. Hoop rekt het verlangen dat het goed komt op tot het breekt in wanhoop, om vervolgens weer hoopvol door te gaan. Het leven intens te omarmen. Steeds zoeken naar kleine kiertjes perspectief. Dat doen mensen.

Liefde opent

Liefde. Liefde is het Toverwoord, zei ooit een wijze vrouw tegen mij. Sterk als de dood is de liefde, klinkt het in het Bijbelboek Hooglied. Een liefdevolle, open blik spreekt boekdelen. Zo willen we allemaal worden aangekeken. Je bent welkom, je mag er zijn. Een warme groet. Maar ook liefde maakt kwetsbaar, want hen die je liefhebt wil je niet kwetsen. En door je open te stellen voor de liefde, laat je je verdediging zakken en kun je pijnlijk getroffen worden door het tegendeel.

Krachtig én kwetsbaar

Geloof hoop en liefde. Toverwoorden. Omdat ze gaan over levenskracht die zelfs in de schaduw van de dood niet verdwijnt. Over een dimensie van ons mensenbestaan die alles te boven gaat. Krachtig en kwetsbaar tegelijk. Zoals we als mensen zijn. Zoals de god van joden en christenen zich laat zien in Bijbelverhalen. Omwille van de liefde maakt hij zichzelf onmachtig en kwetsbaar. Om te laten zien wat het betekent om met niets in handen te leven uit hoop en vertrouwen. Om te laten zien dat liefde het laatste woord heeft.

Blijf hopen op geloof in de liefde

Uit die verhalen putten mensen moed. Daarom is zo’n kettinkje met een kruis, een anker en een hartje eraan een teken van bemoediging. Het hangt om je nek maar je kunt je er als het ware even aan vasthouden. Om de hoop te blijven liefhebben ondanks teleurgestelde verwachtingen. Om te blijven hopen op vertrouwen als je even elke basis kwijt bent geraakt. Om te blijven geloven in de liefde als de goddelijke kracht voor en in iedereen.